Բլոգի Արխիվ

Պետք է լինի այլ ճանապարհ (There must be another way)

Բարեւ՛, ինչ իմացել եմ, որ Հայաստանը չի մասնակցում այս տարի ԱԴՐԲԵՋԱՆՈՒՄ կայանալիք Եվրոտեսիլին, տեղս չեմ գտնում: Հա ասում էի գրեմ սրա մասին, բայց դե մի կերպ ինձ պահում էի, քանի որ չէի ուզում միշտ նեգատիվ ու բողոքողի տպավորություն թողնել: Բայց այս հոդվածը կարդալուց հետո չդիմացա. որոշեցի վսյո տակի մի 2 բան գրել սրա մասին:

Մեջբերում հոդվածից՝

Երգչուհի Նունե Եսայանի խոսքով` եթե այդ դեպքը չլիներ էլ, էլի այդ հայտարարությունը կարվեր. «Դեպքերը տարիներ շարունակ են եղել են, ու այդ ամենը բոլորովին կապ չունի մեր հայտարարության հետ։ Տեքստի մեջ նշվել էր, որ այսօր նման բան էլ է լինում, բայց հենց կոնկրետ այդ դեպքի համար չեմ ստորագրել ես։ Կոնկրետ ես ստորագրել եմ, որ ի սկզբանե դեմ եմ եղել, մինչև հիմա էլ դեմ եմ։ Այսինքն, ես ընդհանրապես դեմ եմ, որ մեր ազգից որևէ մեկը ոտք դնի այդ հարևան պետություն։ Նույնիսկ սպորտսմեններն էլ չպետք է գնան, իմ կարծիքով»:

Նունե Եսայանից «ՀԺ»-ն նույնպես հետաքրքրվել է, թե արդյոք ինքը զինվորի սպանության պատճառով պատրաստվու՞մ է բոյկոտել հայկական միջոցառումները. «Այնքան տենց բաներ կան, որ պետք է բոյկոտել։ Մենակ էս դեպքը չի։ Ուղղակի չգիտեմ, թե մեր փոքրիկ խումբը ինչքանով կարա ինչ-որ բա փոխի, բայց՝ իհարկե։ Կարելի է և այդպիսի բան անել։ Ամեն ամիս նման դեպք է գրանցվում, ամեն ամիս ինչ-որ մարդիկ նկատողություն են ստանում, հեռացվում են, բայց այս դեպքերը էլի կան։ Դա շատ վատ է, շատ»։

Առաջին հերթին ներվայնանում եմ այն բանից, որ մի քանի հոգի նստում ու որոշում են, ստորագրում են, վերջում էլ պեչատում են նման կարեւոր որոշումները: Այ ձեր ցավը տանե՛մ, էդ Եվրոտեսիլը հոմ մենակ ձեզ համար չի՞: Մենք ենք նստում գիշերվա ուշ ժամին նայում, բալետ անում , հետո փող ծախսում, քվեարկում սրա կամ նրա օգտին: Ժողովրդական արտիստներ ջա՛ն, բա ժողովուրդը իրավունք չունի՞ իր կարծիքն արտահայտելու: Չի կարելի չէ, մենք սրտատրոփ սպասում ենք Եվրոտեսիլին, մեկ էլ ՀՈ՛Պ, մի քանի երգիչներով դնում եք ու բոյկոտում:

Անցնենք առաջ: Մենք բոլորս էլ լավ տեսնում ու լսում ենք, թե ինչ ա կատարվում այսօր մեր բանակում, մանավանդ շփման գծում, հա՛, ցավոք, տարին դեռ չսկսած, արդեն շուրջ տաս ընտանիք ողբում է: Էդ մենք էլ ենք նկատում: Բայց երգիչներ ու երգչուհիներ ջա՛ն, էդ որ տենց բոյկոտեցիք, դրանից բան չփոխվեց: Հաստատ Ալիեւը դրանից սիրտը չբռնեց ու ասեց «Վե՛րջ, սրանից հետո ոչ մի կրակոց, ոչ մի սպանություն, ամեն ինչ լուծում ենք, որ հայերը գան Եվրոտեսիլ»: Տենց բան չկա՛, ձեր ցավը տանեմ: Ընդհակառակը, եղած լարվածություն էլ ավելի եք սրում: Համ էլ մեր բանակում ոչ միշտ են հակառակորդի գնդակից սպանվում, դե բա խոսացե՛ք, ինչի՞ չեք խոսում:Երբ բողոքի ցույցեր են լինում ինչի՞ չեք գալիս ու ասում ձեր բողոքի խոսքը: Երեւի սպասում եք, որ Հայաստանում Եվրոտեսլի լինի, դուք էլ բոյկոտեք :Ճ

Ամբողջ աշխարհը էսօր կոնֆլիկտի մեջ ա, նենց չի որ մենք միակն ենք: Բայց մշակույթն ու սպորտը մեծ գործիքներ են այդ կոնֆլիկտների լուծման համար: Օլիմպիական խաղերի ժամանակ դեռ էէէէէէէէէէէէէէէէէէէէէէէէէէէէն հին ժամանակներից դադարեցրել են պատերազմները: Եվրոտեսիլների միջոցով երկրներն անգամ քաղաքական ֆինտեր են անում: Օր՝ Թուրքիան մեզ բարձր ա գնահատել, որ Եվրոպայի աչքը մտնի եւ այլն…. Իսկ դուք դրել բոյկոտում եք: Քիչ չի բոյկոտում եք, հլա մի բան էլ սպորտսմեններին եք խորհուրդ տալիս.. ծըծըծը…

Հիմա մի քիչ հայրենասիրական մտնեմ, որ հանկարծ չմտածեք, թե էս տղեն «ազգի դավաճան» ա: (ի միջի այլոց այս պիտակն էլ եք դարձրել բերնի ծամոն, ով ում վրա հասցնում, առանց մտածելու կպցնում ա): Մենք սաղս պարծենում ենք, որ Բեռլինում քոչարի են պարել հայերը՝ ցույց տալով իրենց հզորությունը: Կռիվ գնալուց երգել են մեր նախնիները, երգով հաղթել ենք զենքին եւ այլն եւ այլն: Աաաաա,ստորագրելուց մոռացել էիք երեւի: Բա Բաքվում թնդացնեիք մեր երգերը, որ իմանան, որ «հային կոտրել չի լինի»: Լավ չի էլի… այ որ ժողովրդին հաշվի առնեիք, բալքիմ մարդիկ էլ հիշեցնեին ու խորհուրդ տային: Կամ էլ էնքան դեմք եղնեիք, դուք հաղթեիք, թող ազերիները մտածեին բոյկոտելու, կամ չբոյկոտելու մասին: Չեք կարում: Ստորագրողների մեծ մասը Եվրոտեսիլում մասնակցած «աստղերն» էին, որոնք գնացել ու չէին կարեցել հաղթել, իսկ հիմա էլ դրել ու բոյկոտել են:

[jwplayer mediaid="687"]

 

Վերջում էլ մի քիչ Եվրոտսիլի պատմությունից: 2009 թվականին Մոսկվայում տեղի ունեցավ Եվրոտեսիլի 54-րդ մրցույթը, որտեղ Իսրայելը ներկայացավ յուրօրինակ դուետով. Հրեա Նոան եւ արաբ Ավադ Միրան միասին ներկայացրեցին Իսրայելը Եվրոտեսիլում: Ավադ Միրան դարձավ առաջին արաբը, ով ներկայացրեց Իսրայելը Եվրոտեսիլում:

Շուրջ մեկ դար է, ինչ գոյություն ունի Իսրայել-Պաղեստինյան կոնֆլիկտը: 1948 թվականից մինչեւ 2009 թվականների ընթացքում զոհվել է շուրջ 14,500 մարդ: 1987 թվականից մինչեւ 2010 թվականը կոնֆլիկտային շրջաններում զոհվել են շուրջ 10.000 չզինված քաղաքացիներ, որոնցին շուրջ 2000-ը անչափահասներ են: Այդ թվերի աճը կանգ չի առել, կոնֆլիկտը լուծված չէ, բայց 2009 թվականին Եվրոտեսիլում երգի միջոցով փորձ արվեց հասկացնել 2 կողմերին եւ ամբողջ աշխարհին, որ «Պետք է լինի այլ ճանապարհ»՝ «There must be another way»՝

[jwplayer mediaid="690"]

 

Հ.Գ.  Աշխարհը խաղաղության կարիք ունի, ու դրան հասնելու համար Եվրոտեսիլներն ու դրա նման շատ միջոցառումները կատարում են ահռելի օգտակար աշխատանք: Ինչպես Իսրայելն ու Պաղեստինը, այնպես էլ մենք ու մեր «հակառակորդները» հոգնել ենք սպանելուց ու սպանվելուց: Պետք ա լինի ուրիշ ճանապարհ, բայց հավատացեք բոյկոտելն ու հակառակվելը չի: Ամեն բան պետք է օգտագործել՝ ի օգուտ կոնֆլիկտի խաղաղ կարգավորման:

Խաղաղությու՛ն բոլորիս

Բանակն արդեն մեծ տղա է դարձել․․․

Դու զինվոր ե՛ս , դու կարեւոր ե՛ս։ Շատ սիրուն ու ճիշտ խոսքեր են։ Հանրային ալիքով հենց հիմա «Գեներալի աղջիկ» սերիալն ա գնում։ Սերիալի տեսարաններից մեկն էր, երբ գեներալը զինվորներից մեկի հետ ճաշարանում զրուցում է ու ոգեւորիչ խրատներ է տալիս։ Այնքան հետաքրքիր ու սիրուն էր խոսում այդ գեներալը, որ մի պահ ընկել էի երանությունների գիրկը․ ինձ պատկերացնում էի հզոր երկրի հզոր բանակում։ Բայց հանկարծ մի պահ հիշեցի Նախագահականի դիմաց ցույց անող Մայրերին, ու միանգամից հետ եկա ռեալ կյանք ու հասկացա, որ Հ1-ի «զակազնոյ» սերիալներից մեկն ա․․․

 Դե, քանի որ վաղը մեր Ազգային բանակի քսանամյակն է, ես էլ որոշեցի մի 2 բան գրել տոնի կապըկցու՛թյամբ (շեշտադրմանն ու բառի հեղինակային իրավունքը՝ Տիգրան Սարգսյանի ։Ճ)։

 Նախ շնորհավորում եմ մեր տղաներին, իրենց մաղթում առողջություն ու անվտանգություն, որն այս պահին ամենակարեւորն է։ Նրանց ծնողներին, հարազատներին ու ընկերներին, այդ թվում նաեւ ինձ, ցանկանում եմ անսահման համբերություն, ուժ ու կամք։ Հայրենի սահմաններին խաղաղություն եւ «անզեն» կյանք՝ որքան հնարավոր է։ Իսկ ղեկավարությանն էլ՝ խիղճ, պատասխանատվության զգացում, սրտացավություն, խելք, դիվանագիտական լավ հմտություններ, մի խոսքով, այն ամենն, ինչ բացակայում է․․․․

 Սերիալի մեջի գեներալը մի շատ լավ խոսք ասեց – «Բանակը պատիժ կրելու տեղ չի, զինվորը 2 տարի ապրում ա , այլ ոչ թե պատիժ ա կրում»։ Ինչքաաաաաաան կուզենայի, որ սենց լիներ, ինչքաաաաան կուզենայի, որ այս սերիալը հենց իրենք՝ սպաները նայեին։ Միգուցե լսեին կինոյի գեներալին։ Այն ինչ հիմա է կատարվում , անթույլատրելի է, անհանդուրժելի։ Այսպիսի անպատժելիության մթնոլորտ, այպիսի խառը-մառը իրավիճակ, այսքան վատ-վատ դեպքեր ուղղակ ի անթույլատրելի են այն բանակի համար, որը որ ներկայացնում են տարբեր իշխանական ամբիոններից։ Այն բանակի մասին , որի մասին լսում ենք հենց ղեկավարության կողմից, երազում են Ամերիկան, Ռուսաստանը, տո հենց Թուրքիան ու Ադրբեջանը․․․ Համոզված եմ, որ վաղը էլի կխոսան մեծ-մեծ, էլի կդնեն կգովան, էլի գլուխները բարձր կկանգնեն, բայց հենց տեղը կգա, որ մահացած զինվորների մասին մի 2 բան ասեն,այդ ժամանակ նորից կլռեն, կամ էլ թեմաները կփոխեն։

 Այն ամենը, ինչ իրականում կատարվում ա ,մենք դա չենք տեսնում, ոչ էլ լսում ենք։ Մենք միայն պատվերով կինոներ ենք նայում, պատվերով համերգներ ենք լսում, պատվերով մարդկանց խոսքեր ենք լսում։ Պրոպագանդում են զենք,պատերազմ, կռիվ, ու մի շարք սենց բաներ։ ԲՈՒՀ-երից բանակ են տանում՝ թույլ չտալով նորմալ կրթություն ստանալ։ Երկրից հեռանալու համար ստիպում են տոմսիդ պատճենը տալ զինկոմներին․․․Մանկապարտեզից բռնցրած տարբեր միջոցառումներով զենքի պաշտամունք են իրականացնում՝ անունը դնելով «Հայրենասիրական դաստիարակություն»․․․ Մի խոսքով, չեմ ուզում բողոքեմ շատ։ Միայն մի բան կասեմ։ Ծառայել եմ , զգացել եմ , տեսել եմ ու լսել եմ այն ամենը, ինչը չի մատուցվում այսօր հասարակությանը, այսինքն ինձ եւ ձեզ․․

Իսկ վերջում, տոնին ընդառաջ կուզեմ մի քանի բառ ուղղել այն մարդկանց, ովքեր պատասխանատու են այն ամենի համար, ինչ կատարվում է բանակում՝

 «Երկուշաբթիից ուրբաթ «Աննայի» ժամին նոր բազմասերիանոց ֆիլմ՝ «Գեներալի աղջիկը», դիտե՛ք ԱՌՌՌԱՋԻՆ ԱԼԻՔՈՎ»։ Գուցե ֆիլմից մի 2 լավ բան ընդօրինակեք ու հասկանաք, որ լավ բան չեք անում։ Մեկ ա մի օր գալու ա , որ հասկանալու եք ամեն ինչ, բայց այդ ժամանակ ուշ կլինի։ Դրա համար քանի շուտ ա խելքի եկե՛ք ու ապրե՛ք ըստ ձեր «զակազ» տված սցենարների։

Հ․Գ․ Ամեն ինչ չի , որ զենքի ու կռվի հաշվին կարելի է հասնել։ Խաղաղություն մեզ եւ մեր բանակին։

[jwplayer mediaid="700"]

 

Տեսանյութի հեղինակ «Խաղաղության երկխոսություն» ՀԿ

ԽաղաՂԱմոլիկներ ջա՛ն, ծնունդներս շնորհավո՛ր․․․

Արդեն կես տարի ա, ինչ ես Ձեզ հետ եմ , բայց ինձ թվում ա, որ մի ամբողջ կյանք եմ ապրել ձեզ հետ, ու կարծես թե առանց Ձեզ անիմաստ ա մի քիչ ապրելը։ Դուք իմ ամենալավ ընկերներն եք։ Մեկ-մեկ նեղվում ու ասում եմ «բա մարդ մի անգամ ծնվի, հետն էլ Վանաձորու՞մ», բայց արի ու տես, որ Վանաձորում ծնվելն ու ապրելը ինձ մի շաաաաաաաաաատ մեծ նվեր եղավ․ Ես բախտ ունեցա լինել Ձեզ հետ , Ձեր կողքին․․․․

Anyway, երկար-բարակ չասեմ, թե ինչքան եմ Ձեզ սիրում։ Շնորհավոոոոոոոր «Խաղաղության երկխոսության» ծնունդը, մեր բոլորիս ծնունդը, մեր երկխոսության ու խաղաղասիրության ծնունդը։ ՈՒՌԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱ՜