Բլոգի Արխիվ

Մհեր եւ Ռազմիկ – Արեւամանուկի երգ

Բարեւ՛,

Նորից անչափ ուրախ եմ բլոգիս կառավարման վահանակից (dashboard) ողջունելու բոլորիդ :Ճ

Ուզում եմ ներկայացնել մի երգ, որն արդեն մի քանի օր է ինձ հանգիստ չի տալիս: Անընդհատ լսում եմ ու չեմ կշտանում: Խոսքը մեր շատ սիրելի «Լավ Էլի» խմբի անդամ Մհեր Մանուկյանի եւ մանկական «Новаяа волна» 2010 մրցույթի հաղթող Ռազմիկի «Արեւամանուկի երգի» մասին է: Խոսքեր չունեմ.  շատ լավ երգ է: Մհերի երգերն ինչպես միշտ հզոր են, իսկ Ռազմիկի կատարումը հանգիստ չի տալիս. ակամայից սկսում ես շարժվել, պարել…Ասել մեր մեծերի՝ «Էս երեխեն իրա մի կտոր հացը կվաստակի :Ճ»: Իհարկե նա ավելիին է արժանի ու կհասնի ավելիին, ես կասկած էլ չունեմ:

Մի խոսքով, շատ գրելու բան էլ չկա… ուղղակի լսել ու նայել է պետք: Հաստատ կհավանեք՝

Կցում եմ նաեւ երգի mp3 տարբերակն ու բառերը: Բառերն ինքս եմ «հանել», հնարավոր է, որ սխալներ լինեն: Խնդրում եմ նման բան հանդիպելու դեպքում գրել, որպեսզի փոխեմ:

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Արեւամանուկի երգ (Մհեր Մանուկյան)

Թե մթնել է քո երկինքը լուռ, եւ դու կախել ես քիթդ ցած,

Թե ամեն ինչ դու տեսնում ես սեւ, թվում է  փուչ ու վերջացած,

Բարձրարայն կանչիր ինձ հինգ անգամ,

Հինգ անգամ կանչիր, ու ես կգամ, յեեե… օօօ

 

Կներկեմ նորից ես քո գորշ շորը ծիածան ներկով լուսե,

Ամպերի լավ թելերով էլ նուրբ հուսե շապիկ քեզ կհյուսեմ,

Բավական է կորանաս, ելք միշտ էլ կա,

Ինձ միայն կանչիր, ու ես կգամ, յէէէ… յոաէէէ

 

Թե բացվում են ծաղիկներն անկասելի խինդ ու ծիծաղով,

Թե ամեն ինչ տեսնում ես դու, ցնծում է,

Ու բացվում է դուռ, պատուհան, ՝դարպաս,

Ուրեմն ես գալիս եմ…  ա նամ նե նամ…

Հ.Գ. Forever Lav Eli, Forever Mher, Forever Razmik!!! Իսկ վերջում Ռազմիկի «Հաա՜յի» արտահայտությունը  sms- ի զանգ կարելի է սարքել :Ճ

«Lav Eli»-ն Վանաձորում

Բարեւ, երեւի չկա մի Լոնդոնցի , ով չգիտի «Փինք Ֆլոյդ» խմբին, կամ չի հպարտանում դրանով, կամ էլ մի Լոս Անջելեսցի, ով

Գոռ Մխիթարյան

չգիտի «Մեթալլիկա» -ին ու տենց շարունակ:  Ճիշտ է այս 2 խումբը մոլորակի գանձերն են, բայց հենց իրենց քաղաքի բնակիչների համար մի ուրիշ զգացողություն է այդ խմբերի հանդեպ, քանի որ հենց իրենց քաղաքում են ստեղծվել այդ գիգանտները…

Մենք էլ՝ Վանաձորցիներս, նույնպես ունենք պարծենալու շատ բան: Դանցին մեկը հենց «Լավ Էլի» խումբն է: Շատ է պատահել , որ ինչ-որ մեկի հետ ծանոթանալիս երբ ասել եմ, որ Վանաձորից եմ, միանգամից ինձ հարցրել ա, թե արդյոք «Լավ Էլի», կամ «Որդան Կարմիր» խմբին գիտեմ, թե ոչ: Մի ուրիշ զգացողություն եմ ապրում այդ պահին, մի տեսակ դզում ա էդ պահին, որ ես Վանաձորցի եմ :Ճ

Իրոք մենք միշտ էլ ունեցել ենք լավ ռոք խմբեր: Մեզ մոտ միշտ առնվազն մի «շնչող» խումբ կա… Կարծես հերթափոխի պես գալիս ու գնում են…

Հիշում եմ Վանաձորի երկաթուղայինների այգու ակումբի համերգները, երբ շատ հաճախ տանը խաբելով էի գնում, քանի որ փոքր էի ու տանեցիք էլ չէին թողնում ռոք լսեմ :Ճ Բայց մեկ ա մի ձեւ համոզում էի ու գնում էի:

Անցան տարիներ, մեծացանք, կյանքը փոխվեց, կասետները դարձան դիսկեր, հետո  ֆայլեր, ամեն ինչ հասանելի դարձավ.  մի խոսքով, կյանքը դարձավ քիչ թե շատ անհետաքրքիր: Ու հիմա չեմ զգում էն ժամանակվա կայֆը, մաքրությունն ու ջերմությունը:

Մհեր Մանուկյան

Երեկ այդ ջերությունն ու մաքրությունը մի քանի ժամով ետ վերադարձան «Լավ Էլի»-ի օգնությամբ: Հայքի հրապարակում  մեր հին ու սիրելի ռոք խումբը մի քանի տարով ետ տվեց ժամանակը: Ցավոք, այդ էմոցիաները չեմ կարող տեքստի միջոցով փոխանցել: Ամեն ինչ հրաշալի էր: Չեմ հիշում ինձ այդպես ուրախ: Տենց կտրված չկայի երբեք:

Մի բան հասկացա, որ ոչ մի տեղ ու ոչ մի դեպքում ես այդ ջերմությունը չեմ զգացել ու էլ չեմ զգա: Մեր քաղաքում մեր քաղաքի ՄԵՐ, ՄԵՐ , ՄԵՐ սիրելի խումբն էր համերգ տալիս: Ամեն ինչ մերն էր, մերոնցական էր, հավես էր, ջերմ էր, բարի էր:

Շնորհակալ եմ տղերքից, որ գոնե մի քանի ժամով ետ ֆռցրին ժամանակները, պարգեվեցին էդ հին թվերի էմոցիաները, շնորհակալ եմ իմ կողքին, իմ շուրջբոլորը տժժացող էն մասսային, որի համար իրոք մեր ռոքն ամենալավն ա…Շնորհակալ եմ բոլորից, բոլորից լավ օր պարգեւելու համար…

Վերջում էլ առանց գովազդային ենթատեքստի նշեմ, որ մեզ այդ հիանալի համերգը նվիրեց «Բիբլոս» բանկը՝ իր վանաձորյան մասնաճյուղի 1-ամյակի կապակցությամբ:

Լուսանկարները՝ Վադրինե Գրիգորյանի