Վանաձոր – Երեւան ՝ հեծանիվներով

Բարեւ՛: Այսօր ես ձեզ կպատմեմ, թե ինչպես ես ու ընկերս՝ Բակուր Քոչարը, հեծոներով հասանք Երեւան՝ մասնակցելու հեծանիվների առաջին կայանատեղիի բացմանը եւ «Հեծանիվ + » – ի ժողովրդի հետ Երեւանի փողոցներով պտտվելու համար:

Նախ ուրեմն սկսեմ նրանից, թե ինչպես ծագեց այդ խելագար միտքը: Խելագար, քանի որ ողջամտությունն այդ պահին թույլ չէր տա գիշերվա 3 – ին ճանփա դուրս գալ այն դեպքում, երբ հեծանիվդ կահավորված չի ոչ մի տեսակի լուսարձակներով, դու չգիտես, թե երբ եւ որտեղ ինչ կպատահի այդ ժամին,  յուրաքանչյուր վայրկյան կարող ես ենթարկվել թափառաշրջիկ շների, ինչ-որ վատ մտադրություններով լի ուղեղով մարդկանց, ինչու չէ նաեւ գայլերի անսպասելի հարձակմանը, էլ չեմ ասում ավտոմեքենաների հետ հնարավոր բախումների մասին… եւ այլն:

Ուրոմն ամսի 7-ի գիշերն էր, երբ ընկերս ասաց ,որ ուզում է գնալ Երեւան՝ հեծանիվների կայանատեղիի բացմանը մասնակցելու: Ես էլ որոշեցի միանալ իրեն, բայց կային որոշ խնդիրներ՝ կապված տրանսպորտի հետ: Երկար քննարկելով գնալու բազմաթիվ տարբերակներ՝ մենք պատահական կանգնեցինք հեծանիվներով գնալու տարբերակի վրա: Ու այդ գիժ գաղափարից հետ կանգնել չէր լինի: Մի քանի րոպեի ընթացքում ամեն ինչ պատրաստեցինք ու ճանապարհ ընկանք:

Որ ճիշտն ասեմ, սկզբում մի քիչ վախ ու լարվածություն կար, բայց քանի գնում, էնքան ավելի էր մեծանում Երեւան հասնելու ցանկությունը: Մի ուրիշ զգացողություն ա , երբ դու մենակ ես փողոցում, կռուգոմ մութ ա , ու ոչ մեկ քեզ չի խանգարում: Ու էդ ամեն ինչը միախառնվել էր իրար, ու էներգիան խեղդում էր մեզ: Այ տենց մի շնչով հասանք մինչեւ Սպիտակ: Սպիտակում մի քիչ սով զգացվեց, կանգնեցինք մի փռի մոտ, լավաշ գնեցինք, կերանք մի քիչ ու նորից ճամփա:

Եւս մի քանի կիլոմետր, ու արդեն զգացվում էր գիշերվա մթության ճնշող ուժը: Դրանից էլ սկսեց հոգնածությունն ու նաեւ մի քիչ հիասթափություն: Բայց արդեն էլ ինչ հետ կանգնել, արդեն մոտ 40 կմ եկել էինք ու եթե անգամ որոշեինք հետ գնալ, դա կստացվեր եւս 40 կմ, իսկ դա արդեն նշանակում էր, որ միմիայն առաջ, քանի որ եւս 40 կմ առաջ գնալով մենք կհասնեինք համարյա Աշտարակ: Որոշեցինք մի քիչ քայլելով գնալ: Արդեն լուսանում էր, ու տրամադրությունն էլ ինքնաբերաբար բարձրանում էր: Մոտ մի ժամ դանդաղ քայլելուց հետո հասանք մեզ հայտնի «перевал»-ներին: Անչափ ցուրտ էր. հաստատ 0-ից ցածր էր, ու էդ ցրտին քշելն արդեն մի քիչ խելքին մոտ չէր, քանի որ մոտ 7 կմ անընհատ բարձրանալը նշանակում է վերջ տալ ամեն ինչին եւ մնալ հենց այդտեղ: Չէինք ցանկանում ամբողջ ուժը վատնել այդ մի քանի կմ-ի վրա եւ որոշեցինք դիմել “автостоп” տարբերակին:  Մեզ օգնության հասավ տարիքով մի մարդ՝ իր “УАЗ” մակնիշի մեքենայով եւ մեզ հանեց վերեւ եւ հասցրեց մինչեւ Ապարան (10 կմ):

Քանի որ մեզ էլ չէր սպառնում մինուսային ջերմաստիճանը, մենք հրաժեշտ տվեցինք այդ մարդուն եւ նորից ճանապարհ ընկանք: Մի տեսակ զարմանալիորեն հեշտ էինք ու արագ էինք ընթանում Ապարանից հետո: Չնայած որ բարձրանում էինք, բայց թեթեւ էինք զգում մեզ: Մի խոսքով Ապարանից մինչեւ Աշտարակ մենք չքշեցինք, այլ սլացանք: Կայծակնային արագությամբ անցանք այդ 25կմ-ը, կարծես նոր էինք տնից դուրս եկել: Աշտարակում արդեն ամեն ինչ պայծառ ու արեւոտ էր: Թեթեւացրինք հագներիս եղածը, մի քանի նկար արեցինք ու նորից ճամփա ընկանք: Ճանապարհի այդ վերջին հատվածը ուղղակի հաճելի զբոսանքի վերածվեց: Առաջին անգամն էր, որ այդքան մեծ երթեւեկության մեջ էի հեծանիվ քշում: Հեռաքրքիր էր պատահած ամեն բան:

Երեւան մտնելու պահն ամենահիշարժանն էր ինձ համար, երբ ես գոռացի «Yeaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaah!!! Ստացվեեեեեեեեեեեց, մենք դա արեցինք, ՈՒռաաաաաա…»: Երեւանի մեջ արդեն զգուշությունը կրկնապատկվեց, քանի որ առաջին անգամն էի երթեւեկում մեծ փոխոցներով ու խառը – մառը թրաֆիկով:

Վերջապես հասանք մեր վերջին կանգառին՝ «ՀՎԶ» հեծանիվների արհեստանոց, որտեղ որտեղ հավաքվել էին «Հեծանիվ +» հ/կ -ի հեծանվորդները եւ պատրաստվում էին ուղեւորվել դեպի ԵՊՀ՝ բացելու հեծանիվների առաջին կայանատեղին: Մեզ տեսնելուց իհարկե զարմացան բոլորը. անսպասելի էր բոլորի համար մեզ տեսնել հեծանիվներով: Բոլորին բարեւելուց ու մի քանի բառ փոխանակելուց հետո բոլորով ճամփա ընկանք:  Մոտավորապես մի 25 հոգանոց շարասյունով հաճելի «զբոսանք» արեցինք Երեւանի մի քանի փողոցներով, մտանք նաեւ Մաշտոցի այգի: Այգում դեռ շատ մարդ չկար այդ պահին, միայն ոստիկաններ ու բանվորներ էին: Նկարվեցինք այգում ու շարժվեցինք դեպի ԵՊՀ, որտեղ մեզ էր սպասում հեծանիվների կայանատեղին: Հանդիսավոր կերպով բացեցինք կայանատեղին, մի քիչ մնացինք այնտեղ ու հետ եկանք:«Առագաստ» սրճարանի կողքի այգում մի քիչ հանգստցանք, կերանք «Հեծանիվ +» ի հյուրասիրած պոնչիկները եւ նորից եկանք Մաշտոցի այգի: Այգին արդեն մարդաշատ էր: Մի խոսքով, երկար բարակ չպատմեմ ամեն վայրկյանը,  քանի որ այգում միշտ նույն կայֆ ու հավեսով մթնոլորտն է, եթե ուզում եք զգալ ու վայելել, ապա գնացեք  ու միացեք այն մարդկանց, ովքեր շուրջ 2 ամիս է պայքարում են այգու համար:

Այդ օրը մեզ իր տանը հյուրընկալեց մի շատ լավ ընկեր՝ Արթուրը, ում մեր կողմից մեծ շնորհակալություն՝ հյուրասիրության ու ջերմ դիմավորելու ու ճանապարհելու համար:

Այս ճանապարհորդությունը ինձ մեջ ավելացրեց վստահությունը՝ սեփական ուժերի նկատմամբ: Ցույց տվեց, որ անհնարին ոչ մի բան չկա. ուղղակի մեծ ցանկություն է պետք: Իմ մեջ ջարդվեց եւս մի «Չեմ կարող»: Լիքը- լիքը դրական էմոցիաներով լցրեց ներսս: Մնացածին էլ առիթ տվեց նախանձելու, ոգեւորվելու, զարմանալու ու հիանալու:Չեմ փոշմանել, որ գնացել եմ այս քայլին ու ավելի հեռուն գնալու մտքեր են առաջացել, որոնց մասին կիմանաք շուտով ու լավ կլինի, որ նաեւ միանաք:

Ահա եւ եկավ վերջն իմ պատմության, եւ քանի որ ամեն մի բանի ավարտ մի այլ բանի սկիզբ է, ես ձեզ խոստանում եմ նորանոր արկածներ:

Նկարեց Բակուր Քոչարը

առողջություն + ժամանակ + փող = չեմ ծխում

Բարեւ՛, նախ կներեք, որ այսքան երկար լռում եմ, ուղղակի մի տեսակ մենակ եմ, չեմ կարում կարգին կիսվեմ մտքերովս: Հետս ինչ-ինչ բաներ են կատարվում, որոնց մասին միգուցե հետո կիսվեմ, երբ վերջնականապես ազատվեմ դրանցից:

Հա՛, բայց ինչքան էլ որ հոգեբանորեն պատրաստ չլինեմ ինչ-որ բան գրելու, մեկ ա, կան բաներ, որոնց մասին ես չեմ կարողանում լռել, հատկապես ինչ-որ ձեռքբերման, կամ հաջողության մասին: Ուրեմն սենց, էս գիշեր 2 շատ լավ  ֆիլմ նայեցի: Դրանք էին Սերգեյ Բոդրովի «Брат2» եւ «Сёстры» ֆիլմերն էին: Չեմ կարծում, որ կլինեն մարդիկ, ովքեր գոնե առաջին նշածս ֆիլմը դիտած չեն լինի, բայց եւ այնպես չեմ զլանում խորհուրդ տալ դիտել 2-ն էլ: Մի խոսքով, ֆիլմերը դիտելուց հետո մի քիչ պարապ մնացի ու մեկ էլ հո՛պ, որոշեցի մի սենց հաշվարկ անել: Հաշվեցի, թե քանի օր չեմ ծխել ու տենց… Եւ ահա թե ինչ պարզվեց:

Սկսած անցած տարվա Դեկտեմբերի 22-ից մինչեւ Ապրիլի 1-ը 101 օր է անցել, իսկ քանի որ ես նախկինում ծխում էի օրական մեկ տուփ, այսինքն՝ 20 հատիկ ծխախոտ, ես այս ժամանակահատվածում չեմ ծխել համապատասխանաբար 101 տուփ եւ 2020 հատիկ ծխախոտ…Կաաաաաաաա՜յֆ.  Գնանք առաջ եւ տեսնենք թե ուրիշ ինչ հետաքրքիր թվեր կան: Ուրեմն պարզվում է, որ ես խնայել եմ մոտավորապես 6060 րոպե, այսինքն՝ 101 ժամ , կամ 4 օր՝ չծախսելով 3-ական րոպե յուրաքանչյուր ծխախոտի հատիկի վրա: Էդքանի հետ մեկտեղ էլ խնայել եմ մոտավորապես մի 30 հազար դրամ, որն անիմաստ ծախսում էի ծխախոտի վրա՝ էլ ավելի հարստացնելով ծխախոտագործներին, որոնք ինձ թվում է յուրաքանչյուր նոր ծխողի համար ավելի են ուրախանում, քան սեփական երեխայի ծնունդով: Հիմա այս ամենը վերցնենք մեկ տարվա կտրվածքով: Ստացվում է, որ ես մեկ տարվա ընթացքում չեմ ծխի 6060 հատիկ ծխախոտ, այսինքն կունենամ 12 օր ազատ ժամանակ եւ կխնայեմ 90 հազար դրամին մոտ գումար:

Ըհըըըըըըըըըըըըըը՜, տարվա մեջ կարելի ա մեկ անգամ 12 օրով հեծանվով գնալ օրինակ Թռչկանի ջրվեժի մոտ վրանային ճամբար ու մի լավ հանգստանալ, իսկ ավել 90 հազարն ինձ թվում ա վնաս չի տա, ինչպես ծխախոտը :Ճ Ծխոխներ ջա՛ն, հուսով եմ դուք էլ թարգը կտաք, ու մենք իրար հետ կգնանք հանգստանալու:

Հ.Գ. Մեկ անգամ եւս պարզ է դառնում, որ ծխելը դա առողջության, ժամանակի, փողի ու մի շարք այլ կարեւոր բաների վատնում է: Այն օգուտ է միայն ծխախոտ արտադրողին ու նրան, ով դրանից շահ ունի, բայց ոչ դու՛ք՝ ծխոխնե՛րդ: Յանիմ նորություն ասեցի չէ՞, բայց ցավալին էն ա, որ բոլորը դա գիտեն, բայց շարունակում են ծխել: Հարկավոր է վերջ տալ էդ չարիքին մեկընդմիշտ, ու դրանում արդեն միմիայն դուք կշահեք, իսկ տուժողները թող գնան ու դարդից ծխեն :Ճ

Հա՛, մեկ էլ չմոռանամ ասել, որ ծխախոտից աշխարհում տարեկան մահանում է շուրջ 3 մլն մարդ՝ այնքան, ինչքան Հայաստանում մարդ է բնակվում: Խուսափե՛ք լինել այդ մահացող Հայաստանի ցուցակում: Դուք դրա շանսն ունեք:

“Enej” ռոք խմբի մասին

Բարեւ՛, բոլոր նրանց, ովքեր ինձ չեն ճանաչում, ասեմ, որ երաժշտության մեծ ֆանատ եմ եւ միշտ լավ երաժշտության ծարավ ունեմ: Միշտ նորության պրպտումների մեջ եմ: Ամեն անգամ, երբ մի նոր բան եմ հայտնաբերում, էնքան եմ ուրախանում, որ տանեցիք ակամայից տխրում են :Ճ, քանի որ սկսում եմ ժամերով իրենց գլուխները ցավեցնել գտածս նոր երգով, կամ էլ ինչպես շատ հաճախ է պատահում ամբողջ դիսկոգրաֆիայով: Շատ եմ սիրում ուսումնասիրել տարբեր ազգերի երաժշտությոններ՝ ֆոլք, կամ ֆոլքին մոտ բաներ: Հատկապես հաճելի է, երբ  հանդիպում են մի քանի ոճերի խառնուրդներ՝ գումարած ինչ-որ ազգային երանգներ:

Ահա եւ էս 2 օրը ընկերս լսացրեց լեհական “Enej” ռոք խմբի հայտնի երգերից մեկը: Կայֆ երգ էր: Միանգամից երեւաց, որ ալտերնատիվ ռոք ոճի մեջ էր: Սկսեցի միանգամից քչփորել համացանցում: Բանից պարզվեց, որ խումբը հիմնադրվել է 2002 թվին Պյոտր եւ Պավել Սոլոդուխ եղբայրների կողմից: Քանի որ խմբի անդամների մեծամասնությունը ուկրաինական արմատներ ունեն, երգերի մեջ կարելի է նկատել ուկրաինական ժողովրդական երաժշտության տարրեր: Դրանք շատ լավ համադրված են «Սքա», «Ռեգի » ու «Ջազզ» ոճերի հետ: Խումբը մինչ օրս թողարկել է 2 ալբոմ՝ “Ulice” (2008) ” եւ Folkorabel” (2010):

2 օր ա ինչ լսում եմ նրանց երգերը, բայց արդեն հարազատացել են ու հաստատ գրավեցին իրենց կայուն տեղը իմ ձայնադարանում:

Նրանց ովքեր սիրում են թեթեւի մեջ ռոք, սքա ու ռեգի, խորհուրդ եմ տալիս լսել ու թեթեւացնել ուղեղներդ: Շատ կայֆ խումբ ա, չեք փոշմանի: Մի քանի երգ տեղադրում եմ գրառմանս մեջ, իսկ բոլոր երգերը կարող եք ձեռք բերել  այս տոռենտի միջոցով: Իսկ եթե ավելին հետքրքրեց, կարող եք նաեւ այցելել խմբի պաշտոնական էջը :

Radio Hello (Folkorabel 2010)

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Ballada O Pewnej Podrozy (Folkorabel 2010)

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Hermetyczny Swiat (Folkorabel 2010)

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Myla Moya (Folkorabel 2010)

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Panstwo B (Folkorabel 2010)

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Rahela (Folkorabel 2010)

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Taki Kraj (Ulice 2008)

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Odpusc sobie to (Ulice 2008)

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Բիաթլոնն ավարտվեց

Ինչպես աշխարհում ամեն լավ բան, Բիաթլոնն էլ ունեցավ իր տրամաբանական ավարտը: Բայց եւ ինչպես եւ ամբողջ աշխարհում, ամեն լավ բանի ավարտ սկիզբ է մեկ այլ լավ բանի: Շուրջ 4 ամիս տեւացող աշխարհի գավաթի մրցաշրջանն ավարտվեց: Չգիտեմ, թե ձեզնից քանի հոգի է հետեւում այս գեղեցիկ ու անչափ հետաքրքիր սպորտաձեւին, ասեմ, որ ես այս 4 ամիսների ընթացքում հեռուստացույցից այն կողմ չեմ եղել: Մրցավազքերի 99 տոկոսը նայել եմ ուղիղ եթերով, եւ ընդամենը մեկ-երկու մրցավազք է, որ ինչ-ինչ պատճառներով դիտել եմ ձայնագրությամբ: Բայց այսօր իսկապես տխրեցի, որ էլ բիաթլոն չեմ դիտելու, էլ «բալետ» չեմ անելու իմ սիրելիներին, որոնց մասին ժամանակ առ ժամանակ խոստանում եմ գրել: Համ ես չեմ կարոտի, համ էլ միգուցե մինչեւ մյուս մրցաշրջանի սկսվելը բիաթլոնի նկատմամբ ձեզնից մի քանիսի հետաքրքրությունն էլ կավելացնեմ այդկերպ:

Դե ինչ, հիմա մի քիչ կփորձեմ իտոգներ անց կացնել: Մրցաշրջանը անց կացվեց 9 էտապներով , գումարած աշխարհի առաջնությունը: Ընհանուր առմամբ 10 էտապ: Այդ 10 էտապների շրջանակներում անց է կացվել 63 մրցավազք, որոնցից 52-ը անձնական, իսկ 11 -ը՝ թիմային: Աձնական մրցավազքերն են Սպրինտ, Հետապնդում, Ինդիվիդուալ եւ Ընդհանուր ստարտ, իսկ թիմայինները ՝ Էստաֆետա եւ Խառը էստաֆետա: Եւ այս 52 անձնական մրցավազքերում մարզիկների ու մարզուհիների գրաված տեղերին համապատասխան ստացված միավորների ընդհանուր քանակով կազմվում է Աշխարհի գավաթի ընդհանուր մրցաշարային աղյուսակը եւ առանձին մրցավազքերի մրցաշարային աղյուսակները: Այդպես որոշվում է աշխարհի գավաթի (Մեծ գլոբուսի) եւ առանձին ձեւերի (Փոքր գլոբուսների) հաղթողները: Իսկ թիմայինների համար էլ կազմվում է  հավաքականների մրցաշարային աղյուսակներ: Նաեւ գոյություն ունի ընդհանուր հավաքականների մրցաշարային աղյուսակ, որը կազմվում է տվյալ երկրի բոլոր մարզիկների ունեցած  հաջողությունների շնորհիվ:

Մի քիչ թվաբանություն ու ստատիստիկա՝

Ընդյանուր մրցավազքերի քանակը՝ ըստ ձեւրի

Sprint Pursuit Individual Mass Start Relay Mixed Relay
Men 10 8 3 5 4 3
Women 10 8 3 5 4

Կանանց ընհանուր մրցաշարային աղյուսակ TOTAL

Pos Name Nat Score
1 Magdalena Neuner GER 1216
2 Darya Domracheva BLR 1188
3 Tora Berger NOR 1054
4 Kaisa Makarainen FIN 1007
5 Helena Ekholm SWE 893
6 Olga zaitseva RUS 857
7 Marie Laure Brunet FRA 807
8 Andrea Henkel GER 806
9 Marie Dorin Habert FRA 749
10 Anastasiya Kuzmina SVK 721

Տղամարդկանց ընհանուր մրցաշարային աղյուսակ TOTAL

Pos Name Nat Score
1 Martin Fourcade FRA 1100
2 Emil Hegle Svendsen NOR 1035
3 Andreas Birnbacher GER 837
4 Arnd Peifer GER 736
5 Simon Fourcade FRA 716
6 Carl Johan Bergman SWE 685
7 Tarjei Boe NOR 680
8 Anton Shipulin RUS 697
9 Fredrik Lindstrom SWE 615
10 Michal Slesingr CZE 602

Տեսնել մնացած աղյուսակները

Այսպիսին էր Բիաթլոնի 2011 / 2012 մրցաշրջանը: Լեցուն էր ինտրիգով, մինչեւ վերջին վայրկյանն ընթացող խելահեղ պայքարով, որն երեւում է մրցաշարային աղյուսակներից: Վերին հորիզոնականներում հավասար պայքար էր մղվում ողջ մրցաշրջանի ընթացքում: Ինչպես եւ մյուս սպորտաձեւերում, աստեղ էլ նույնպես լինում են հայտնություններ, անակնկալներ, լինում են նաեւ հուսախաբություններ: Այս տարի եւս շատ դեբյուտանտներ ներխուժեցին համաշխարհաին բիաթլոն՝ զարմացնելով եւ՛ հանդիսականներին, եւ՛  իրենցից ավելի փորձառու մարզիկներին: Ցավոք, այս տարի իրենց պրոֆեսիոնալ կարիերան ավարտեցին կանանց բիաթլոնի վերջին տարիների թագուհի Մագդալենա Նոյները եւ աշխարհի բազմակի չեմպիոն,  աշխարհի նախկին գավաթակիր Հելենա Եքհոլմը: Նրանց հեռանալը իսկապես տխուր է, քանի որ այդ մակարդակի մարզուհիները միշտ էլ պետք եբ բիաթլոնի մասսայականացման եւ մակարդակի բարձրացման համար: Հուսով  եմ, որ նրանց տեղը շատ շուտով կզբաղեցնեն նորանոր ծագող աստղերը, ովքեր հաճելի ելույթներ ունեցան այս մրցաշրջանի ընթացքում:

Այսքանով էլ ավարտեմ բիաթլոնի մասին իմ հերթական գրառումը, բայց ինչպես խոստացել եմ՝ պարբերաբար կանդրադառնամ այս սպորտաձեւին:

Հատկապես շատ կգրեմ հետաքրքիր փաստեր Բիաթլոնի պատմությունից, լեգենդար մարզիկեների մասին, ներկայիս առաջատար մարզիկների մասին եւ այլն: Իսկ եթե ձեզնից որեւէ մեկին ավելի շատ բան է հետաքրիր, խնդրեմ, կարող եք հարցնել մեկնաբանություններով, կամ գրել miksentius@live.com հասցեին: Հաճույքով կկիսվեմ ունեցածս ինֆորմացիայով:

Դիտե՛ք Բիաթլոն, սիրե՛ք Բիաթլոնը,ապրե՛ք Բիաթլոնով:

Լավ լուր Մոսկվայից՝ Որդան Կարմիրը հաղթեց

Ողջու՛յն,

Մի քանի րոպե առաջ մի շատ հաճելի եւ լավ լուր ստացա… «Որդան Կարմիր» ռոք խումբը Մարտի 14-ին (մի քանի ժամ առաջ) Մոսկվայի «PLAN B» ակումբում տեղի ունեցած «Emergenza» կենդանի երաժշտության միջազգային փաձատոնի 1/4 եզրափակիչ համերգում հաղթել է եւ անցել կիսաեզրափակիչ:

Համերգը շատ լավ է անցել: Խումբը հենց տեղում ստացել է Կիեւում համերգի հրավեր եւ 2 օրից մեկնում է Կիեւ: Հիշեցնեմ, որ Մարտի 20-ին Սանկտ Պետերբուրգի “VINYL STORY” ակումբում, իսկ Մարտի 21-ին Մոսկվայի “JAO-DA” ակումբում տեղի կունենան  խմբի մենահամերգները:

Տղաների տրամադրությունը շատ լավ էր, նրանք իրենց բարեւներն են փոխանցում բոլոր իրենց ճանաչողներին ու ընկերներին:

Խոստացան, որ շուտով նաեւ մեզ կուրախացնեն համերգի վիդեոներով ու նկարներով:

 

[jwplayer mediaid=”780″]