Ամենամսյա Արխիվներ: Մայիս 2012

Խամյակներիս փախուստն ու բռնվելը

Այսօր առավոտյան արթնացա ու սովորության համաձայն միանգամից աչքս գցեցի խամյակներիս բնին, որպեսզի տեսնեմ, թե

Ահա եւ այն անցքը, որով էլ փախել էին

ինչ վիճակում են, մեկ էլ նկատեցի այն, ինչի մասին ընկերներս զգուշացրել էին, բայց ես կարեւորություն չէի տվել: Տեսնեմ կարտոնե բնի ներքեւի անկյունում մի կլոր ծակ… Պահոոոոոոո՜, խամյակներն ամբողջ գիշեր ակտիվ կռծել ու փախել էին…

Ահավոր դուխս ընկավ էդ պահին. ներվայնացել էի, որ էդքան անհավատարիմ են… որ հարմար պահ էին գտել ու փախել… Համ էլ սկսեցի անհանգստանալ, քանի որ ուր ասես կարային գնային, ասենք կարային գնայի բաղնիք ու ջրերի մեջ ընկնեին ու սատկեին: Մի խոսքով, հազար ու մի բան կարար լիներ: Ըտենց մի ժամաչափ փնտրեցի ամենահնարավոր տեղերում, բայց տենց էլ չկարողացա գտնել… Հետո ընկերներիս խորհրդով մի քանի հատ արեւածաղկի սերմ դրեցի տան տարբեր անկյուններում, որպեսզի դրա հետեւից  դուրս գան, բայց մի քանի ժամ անց տենց էլ չհայտնվեցին:

Ամբողջ օրը մտքիս էդ էր: Մի խոսքով, երկարացնելու բան էլ չկա: Մի ժամ առաջ տուն մտա ու տեսնեմ, որ սաղ տնեցիք խառնված են իրար: Բանից պարզվում ա, որ գտնվել են փախստականները :Ճ

Իմ սենյակի անկյուններից մեկի հատակում մի հատ ծակ կա, որը հին սովետական ժամանակների խողովակներից մեկը հանելուց հետո տենց էլ չէինք փակել: Ես կասկածում էի, որ էդ ծակով մտած կլնեն պարկետի տակ: Տենց էլ կար: Փաստորեն ամբողջ օրը խամյակներն անց էին կացրել պարկետի տակ ու երբ որ սովել էին, դուրս էին եկել, որ կեր հավաքեն ու նորից փախնեն, քրոջս երեխեքը նկատել էին ու միանգամից շուխուր արել :Ճ Մամաս ու քուրս էլ բռնել էին ու գցել բանկայի մեջ:

Սա էլ հատակի անցքը, որով անցել էին հատակի տակ

Էն ի՜նչ խուճապի մեջ էին, չեք պատկերացնի: Ճար եղներ բանկան էլ կծակեին, որ էնքան ա փախնեն: Արագ-արագ կերը լցնում էին բերանները, որ տանեին հետները :Ճ Մի պահ մեղքս եկան, ուզում էին ազատ եղնեն:

Հիմա իրանք կրում են իրենց պատիժը 3 կիլոգրամանոց բանկայի մեջ, մինչեւ ես իրանց համար ակվարիում, կամ էլ վանդակ կճարեմ:

Հ.Գ. Պետք է ուրախանաս նրանով ,ինչ այդ պահին ունես եւ համբերատար, քիչ-քիչ գնաս դեպի ավելիին, իսկ միանգամից շատին ձգտելով՝ կարող է եւ կորցնես այն, ինչ ունես տվյալ պահին…

Վերջում էլ մի փոքրիկ վիդեո, որտեղ խուլիգան խամյակներն են արդեն բանկայի մեջ: Վիդեոյի որակի համար կներեք, տվյալ պահին ձեռքիս տակ միայն հեռախոս էր…

[jwplayer mediaid="979"]

 

The Black and the White – Իմ խամյակները

Բարեւ… Էսօր ինձ համար մի քիչ ուրիշ օր ա…Նախ չնայած վատ եղանակին՝ առավոտից հեծանիվ էի քշում ընկերոջ՝ Բակուրի

The Black and The White

հետ, շատ կայֆ էր, ծանոթացանք եւս 2 մեր խելքի տղաների հետ, ովքեր եւս հեծանիվը գերադասում են մնացած տրանսպորտի միջոցներից: Մի խոսքով, անկապ օր չէր էսօր:

Այ իսկ օրվա 2-րդ կեսին կատարվեց մի շատ հավես ու անակնկալ բան: Ես իմ ընկերներից մեկի հետ գնացի կենդանիների խանութ, քանի որ նա ցանկանում էր «խամյակ»* գնել: Մի քիչ խանութում լռվեցինք, խոսացինք խանութի աշխատողի հետ, խամյակին սիրեցինք, ու հանկարծ ես որոշեցի խամյակ գնել: Հիշեցի, որ իմ լավ ընկերներից մեկին խոստացել էի խամյակ նվիրել ու 2 հատ խամյակ գնեցի, որպեսզի մի քիչ պահեմ, մեծացնեմ ու նվիրեմ իրեն:

Բերեցինք մեր գրասենյակ, մի քիչ խաղացինք իրանց հետ, գնացինք թեփ բերեցինք, որ լցնենք իրանց տակ, ու ես եկա տուն: Միանգամից տեղավորեցի իրանց իմ համակարգչի արկղի մեջ, մի ամանի մեջ իրանց համար կաղամբ ու սերմեր լցրեցի ու սկսեցի հետեւել, թե ինչ են անում իրենք: Ասեմ, որ շատ վախեցած են, մտնում են թեփի տակ, իրար վրա են բարձրանում, երեւի տենց իրանց ավելի ապահով են զգում…

Նենց կայֆ դեմքեր են, արդեն մի 2 ժամ ա, ինչ սենյակումս են, բայց արդեն հաշտվել եմ իրանց հետ: Պատկերացնում եք, ես երաժշտություն չեմ միացրել, որ հանկարծ չվախենան, ոտքիս ծայրերով եմ քայլում, որ չջոկեն, որ ես էդտեղ եմ: Չգիտեմ, թե իրենք իրենց ոնց կզգան մութ տեղը, բարձր երաժշտության դեպքում:  Ոնց-որ տանը փոքրիկ երեխեք եղնեն, ում համար լռություն կպահպանես:

Նենց տարօրինակ ա… ընկել եմ ինետում իրանց մասին ինֆո եմ կարդում, փորձում եմ հասկանալ, թե ինչ կարելի ա, ինչ չի կարելի… Անգամ չգիտեմ, թե էգ են, թե որձ… Դրա համար իրանց անունները “The Black ” ու “The White” եմ դրել, քանի որ մեկը սեւ ա , մյուսը՝ սպիտակ… Մի խոսքով, ահավոր դեմքեր են… Հիմիկ էլ քնած են….

Հ.Գ. Մարդուն շատ քիչ բան է պետք, որպեսզի իրեն լավ զգա…

*Խամյակ – Ջրամուկ

Սլեքլայն (Slackline) – Քայլք ազատ ճոպանի վրայով

Ծառից ծառ մենակ չեն թռչում :Ճ

Բարեւ, ուրեմն ստիպված եմ նորից ներողություն խնդրել բոլորիցդ իմ այսքաաաաաաաան պասիվ լինելու համար:

Ծառից ծառ մենակ չեն թռչում :Ճ

Իրականում ես պասիվ էի միայն բլոգի հաշվով, իսկ մնացած տեղերում ես դաժե մի քիչ գերակտիվություն էի ցուցաբերում: Նախընտրական ու ընտրական պրոցեսներն ինձ վրա եւս իրենց նեգատիվ ազդեցությունը թողեցին, եւ ես նորից բլոգս աչքաթող էի արել:

Ինչեւէ, այսօր, ավելի ճիշտ արդեն երեկ, մի լավ միջոցառում տեղի ունեցավ Վանաձորում: Երեկ Հայաստանի ալպինիզմի ֆեդերացիայից մի քանի երիտասարդ ընկերներ եկել էին մեզ ծանոթացնելու մեզ համար բոլորովին նոր ու ինչպես լոռեցիներն են ասում՝«խամ» սպորտաձեւի հետ, որի անունը Սլեքլայն է (Slackline): Դասընթացը կազմակերպել էր “Lori Travel Club” ակումբը: Այն ինչպես եւ Բիաթլոնը, լայն տարածում ու մասսայական հետաքրքրվածություն է վայելում ամբողջ աշխարհում, բայց Հայաստանում գրեթե հայտնի չէ, ինչը շատ ցավալի է…

Սլեքլայն թարգմանաբար նշանակում է «slack – թույլ, line – գիծ»: Բուն էությունը կայանում է նրանում, որ լարախաղացը քայլում, կամ վարժություններ է կատարում ազատ ժապավենի վրա: Այն շատ նման է բոլորիս հայտնի «Քյանդրբազ»-ին: Էն որ բակերում գալիս ելույթ էին ունենում փահլեվանները, ու էն երկար բեղերով յալանչին էլ ուրախացնում էր մեզ ու փող հավաքում: Մի տարբերություն կա սրա ու սլեքլայնի միջեւ… Սլեքլայնում լարախաղացը ճոպանը, կամ ժապավենն է ոտքով բերում իր մարմնի ծանրության կենտրոնին, ոչ թե իր մարինն է հարմարեցնում լարի հետ:

Ամբողջ աշխարհում արդեն 30 տարուց ավել է, ինչ լայն տարածում ունի այս սպորտաձեւը: Ամեն ինչ սկսվել է Կալիֆորնիայում 80-ականների սկզբներին, երբ Ադամ Գրոսովսկին եւ Ջեֆ էլլինգտոնը սկսել են քայլել ավտոկայանատեղիները շրջապատող շղթաների վրայով: Հետագայում օգտագործվել են հատուկ ձգվող պարաններ: Այն սկզբից լայն տարածում է գտել հովտային ժայռամագլցողների շրջանում, այնուհետեւ ողջ աշխարհում:

Սլեքլայնի 3 հիմնական տարատիպերն են՝ Լոուլայնը, Ուոթերլայնը եւ Հայլայնը (չէ մի չէ բիլայնը :Դ) : Լոուլայնի դեպքում ճոպանը լինում է գետնից շատ քիչ բարձրության վրա, եւ լարախաղացը ապահովագրության կարիք չի ունենում: Ուոթերլայնը նույն սլեքլայնն է՝ ուղղակի մակերեւույթից մի քիր բարձրության վրա: Իսկ Հայլայնը լինում է գետնից կամ ջրի մակերեւույթից շատ բարձր, եւ այս դեպքում

Արա-արա-արա….աաաաաաաաաաաաաաաաաաա

ապահովագրումը պարտադիր է:

Հայլայնի ռեկորդը սահմանվել է 2006 թվականի Օգօստօսի 3-ին Քրիստիան Շոուի (Christian Schou) կողմից Նորվեգիայում՝ Կյեռագի բարձրավանդակի վրա՝ 1000 մետր…

Ամենաերկար Սլեքլայնի ռեկորդը սահմանել է գերմանացի Ստեֆան Ջունխանը (Stefan Junghannß), ով 2009 թ-ի Մարտի 16-ին անցել է 2օ3 մետր:

Էսքանն ըստ Ուիքիփիդիայի Սլեքլայնի մասին…

Հուսով եմ այս սպորտաձեւն իրոք լայն տարածում կգտնի Հայաստանում: Վերջապես մենք հոմ մենակ Շախմատ չի, որ լավ ենք խաղում: Մենք ճկուն էլ ենք, մենք կարանք այս սպորտաձեւում լավ հաջողություն ունենալ, հեչ որ չլինի, հավես ա շատ… էսօր իրոք կայֆ էր… Ճիշտ ա ծնկներիս մենիսկի պատճառով ես զրկված եմ այս հաճույքից, բայց նայելն էլ արդեն հերիք է, որ զգամ, թե ինչ թույն բան ա ինքը…Վերջում էլ մի քանի վիդեո կդնեմ, որ ավելի պարզ ու ավելի դինամիկ լինեն տպավորությունները…

[jwplayer mediaid="944"]

[jwplayer mediaid="943"]

[jwplayer mediaid="938"]