Ամենամսյա Արխիվներ: Հունվար 2012

ԽաղաՂԱմոլիկներ ջա՛ն, ծնունդներս շնորհավո՛ր․․․

Արդեն կես տարի ա, ինչ ես Ձեզ հետ եմ , բայց ինձ թվում ա, որ մի ամբողջ կյանք եմ ապրել ձեզ հետ, ու կարծես թե առանց Ձեզ անիմաստ ա մի քիչ ապրելը։ Դուք իմ ամենալավ ընկերներն եք։ Մեկ-մեկ նեղվում ու ասում եմ «բա մարդ մի անգամ ծնվի, հետն էլ Վանաձորու՞մ», բայց արի ու տես, որ Վանաձորում ծնվելն ու ապրելը ինձ մի շաաաաաաաաաատ մեծ նվեր եղավ․ Ես բախտ ունեցա լինել Ձեզ հետ , Ձեր կողքին․․․․

Anyway, երկար-բարակ չասեմ, թե ինչքան եմ Ձեզ սիրում։ Շնորհավոոոոոոոր «Խաղաղության երկխոսության» ծնունդը, մեր բոլորիս ծնունդը, մեր երկխոսության ու խաղաղասիրության ծնունդը։ ՈՒՌԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱԱ՜

Առողջ ապրելակերպ, մաս 2-րդ (իմ հեծանիվը չի, բայց դե սիրում եմ․․․)

Ես անցած 2011-ի ընթացքում շատ լավ մարդկանց հետ եմ ընկերացել, որոնք իրենց մեծ դերն ունեն իմ կյանքում կատարվող լավ ու օգտակար փոփոխություններին։ Նրանցից շատ-շատ շնորհակալ եմ։ Նրանցից շատերի հետ ծանոթացել եմ «Խաղաղության երկխոսություն» ՀԿ-ում, որի անդամ եմ ու իրան շատ եմ սիրում (սա PR չէ, այլ այն , ինչ ես եմ մտածում ։Ճ) ։

Հիմա կասեք դա ինչ կապ ունի առողջ ապրելակերպի հետ։ Ասեմ՝

ՀԿ-ում ես ծանոթացա ու ընկերացա Բակուր անունով մի «կայֆոտ» անձնավորության հետ։ Հետաքրքիր ու բարեսիրտ մի տղա, ով մի շատ դիֆիցիտ նախասիրություն ունի․ հեծանիվ քշել ա սիրում։ Հա՛ հա՛, մի՛ զարմացեք, էդպիսի մարդիկ էլ կան, ընդ որում քիչ, բայց որակով ։Ճ ։ Նա հիմնել է մի շատ լավ ակումբ , որը կոչվում է «Ես սիրում եմ իմ հեծանիվը»։ Հաճելի է ու լավ, որ գոնե այդպիսի ակումբներ էլ կան մեր փոքր ու տաղտկալի քաղաքում (խոսքս Վանաձորի մասին է՝ ի գիտություն)։ Հա ասեմ, որ հեծանիվը մի մեեեեեեեեեեեեծ «դեֆեկտ» ունի․ որ մեկ քշում ես, էլ չես ուզում ուրիշ բան անես, մի տեսակ դա էլ ա կախվածության պես բան։ Բայց դե չես համեմատի ծխելու հետ։ Ես ընկա հեծանիվից կախվածության մեջ, երբ 2011-ի վերջին օրը հեծանիվներով բացիկներ էինք բաժանում մարդկանց։ Շատ «կայֆ» ու ինչպես մեր Լուն կասեր, «COOL» էր։

Այսօր ես անց կացրեցի կյանքիս միակ օրը, որի ժամանակ ես միմիայն հեծանիվով եմ տեղաշարժվել, ինչպես մյունսերը հասարակական տրանսպորտով ու մեքենաներով։ Բայց դե համեմատելու բան չէ․ քշողը կզգա, չքշողը որտեղի՞ց զգա․․․ Շատ հաճելի օր էր, ես ու ընկերս՝ Բակուրը, ամբողջ քաղաքը տակնուվրա արեցինք, քշեցինք մինչեւ «լեզուներս կախ ընկավ»․․․ անգամ նկարներ արեցինք (Ասեմ, որ Բակուրը նաեւ սիրողական լուսանկարիչ է, սա էլ իր բլոգը)

։[slideshow]

Հ․Գ․ Մի խոսքով Նոր տարվա կենացն իրականացել է․ Ես ԱՌՈՂՋ ու ԵՐՋԱՆԻԿ եմ, ինչը եւ Ձեզ եմ ցանկանում, սիրելի Ընկերներ ջա՛ն։ Սկսե՛ք զբաղվել ձեր առողջությամբ, քանի դեռ այն չի «փախել» ձեզնից։Իհարկե նաեւ մի՛ մոռացեք պահպանել բնությունը։

Առողջ ապրելակերպ, մաս 1-ին (էլ չեմ ծխում)

Ժամանակին կատուն ճոն էր, իսկ ես ծխում էի, այն էլ ինչ ինտենսիվությամբ․․․

Կյանքում ամենամեծ սխալներից մեկը այն էր, որ ես մի քանի տարի առաջ, ոգեւորված պատանեկան ազատություններից ու այլեւայլ մեզ շատ հայտնի պատճառներից, սկսեցի ծխել։ Ասեմ , որ սկզբնական ժամանակաշրջանում շատ հաճելի էր, ու միշտ ինձ թվում էր , որ երբ ուզենամ , կթողնեմ այն։ Բայց, արի ու տես, որ ամեն ինչ շատ լուրջ էր․․․ Իմ կախվածությունը ծխախոտից գնալով խորանում էր, ու ես ել ավելի էի խրվում այդ թույնի մեջ։

Ինչեւէ անցավ մոտ 6 տարի, ու ես հլա դեռ ծխում էի։ Մի քանի անգամ եղել են թողնելու փորձեր, որոնցից մեկը կարծես թե ստացված էր․ 4 ամիս թողեցի ծխելը, բայց նորից սկսեցի ծխել, սկսեցի, որովհետեւ ցանակացա սկսել, այլ ոչ թե ինչ-որ պահանջ կար։ Այդպես եւս շարունակվեց մոտ մեկ ու կես տարի։ 2011-ի դեկտեմբերն էր; Արդեն անհնար էր եւ՛ ծխելը, եւ՛ չծխելը։ Առողջականս գտնվում էր քայքայման եզրին, ես ինձ գիտակցաբար կործանման էի տանում՝ օրական մեկ տուփ շատ թունդ ծխախոտ ծխելով։

Որոշեցի թողնել ծխելը, այս անգամ վճռականությունը մեծ էր։ Ես մի գիշերվա մեջ ծխեցի այնքան , ինչքան նորմալ ծխողը 1, կամ 2 օրում, ու առավոտյան գլխացավից ու անչափ տհաճ զգացողություններից դրդված այդ օրը չծխեցի եւ ոչ մի հատիկ ծխախոտ, իսկ դա արդեն մեծ ձեռքբերում էր։ Հետո  եւս  մեկ օր անցավ, բայց ես դեռ չէի ծխել, չնայած որ  համբերությունս արդեն հասնում էր իր գագաթնակետին։ Պետք էր մի բան անել։Սկսեցի ինքնստինքյան շատ ուտել, շատ քայլել, շատ զբաղվել ուրիշ բաներով, ու , իհարկե , զբաղվել սպորտով , կամ գոնե ինքնուրույն վարել առողջ ապրելակերպ։ Քանի որ շատ եմ սիրում դահուկային սպորտը , ես սկսեցի հաճախել դահուկային մարզադպրոց՝ սիրողական դահուկավազքով զբաղվելու։ Աննկարագրելի հաճույք է , երբ շնչառությունդ, էներգիադ ու ուղեղդ միշտ գտնվում են լավ վիճակում, ու դու զգում ես , թե ինչքան թեթեւ ու առողջ ես այդ պահին։

Այդպես էլ թողեցի մարդկության ամենամեծ չարիքներից մեկը՝ ծխելը։ Ու հիմա վստահ ասում եմ բոլոր նրանց , ովքեր հլա դեռ ծխում են- «Թողե՛ք ծխելը ու ընդամենը մի քանի ժամերի ընթացքում ձեր կյանքն ու ապրելակերպը կտրուկ կսկսի փոխվել, դուք ձեզ կզգաք էլ ավելի լավ, քան զգացել եք մինչեւ ծխելը, քանի որ այդ պահին դուք կլինեք կամքի ուժ ունեցող, պինդ ու առողջ»։