Հույսի մեկ րոպե…

Այս օրը մեր օրացույցներում նշված է սև գույնով… 1 րոպե լռություն…

Այսօր լրանում է 1988 թվականի Սպիտակի ավերիչ երկրաշարժի 23-րդ տարելիցը: 23 տարի խավար և վախ՝ ապագայի հանդեպ, այն մարդկանց սրտերում, որոնք վերապրեցին այդ դաժան օրերը: Որքա՜ն անմեղ զոհեր… կարելի է այստեղ հիշել հայտնի երգի բառերը՝ «ու՞ր էիր Աստված…»:

Հայ ժողովուրդը բազմիցս ապացուցել է իր տոկուն, կայուն և ամրակուռ կեցվածքը, որը դարերի ընթացքում չկարողացան ծնկի բերել ճղճիմ դահիճները: Հյուծված Խորհրդային Հայաստանը, թվում էր, թե չի դիմանա այս հարվածին: Սակայն հայ ազգը ապրեց, դիմացավ և վիշտն ու կորուստը սրտում՝ ի լուր աշխարհի հայտնեց, որ կա, գոյություն ունի և միշտ էլ ունենալու է, որ մեր ազգը պատրաստ է ծնել նոր Չարենցներ և Կոմիտասներ, որ մեր կիրակիները դեռ մատուցելու են պատարագներ…

Փառք Աստծուն, փառք բոլորին, փառք նրանց, ովքեր այդ օրհասական պահին մեր կողքին էին, ովքեր փաշու ու ծխի մեջ, սեփական կյանքը վտանգելով, փորձում էին վառ պահել հայ օջախների կրակն ու հույսը:

Այո՛, մենք ապրեցինք, մենք դիմացանք… որովհետև մեզ հայ են ասում…

Բոլորդ Ձեր մեկ մոմը վառե՛ք և աղոթե՛ք առ Աստված, աղոթե՛ք այն մանուկների համար, ովքեր չիմացան կյանքն ինչ է, աղոթե՛ք նրանց համար, ովքեր իմացան կյանքն ինչ է՝ չցանկանալով, նրանց համար, ովքեր դեկտեմբերի 7-ին չհասցրին պատմել իրենց տնային առաջաջադրանքը, նրանց համար, ովքեր կան, Ձեր կողքին են, հայ ժողովրդի համար, որ եղել է և կա… և միշտ կլինի…

Ճշտի բլոգից


Fatal error: Uncaught Exception: 190: Error validating application. Application has been deleted. (190) thrown in /homepages/25/d390086818/htdocs/micstentus/wp-content/plugins/seo-facebook-comments/facebook/base_facebook.php on line 1044