Սաֆարովն ու սեպտեմբերի 1-ը

Առաջին հայացքից անիմաստ մի վերնագիր, սակայն հենց այդ 2 բանի մասին էլ հենց կարելի ա կապակցված խոսք ասել:

Հայ սպային դաժանորեն սպանած ու ադրբեջանի նախագահի կողմից ներում ստացած, Ադրբեջանի հերոս Ռամիլ Սաֆարովը

Բարի ուշ երեկո:

Ամռան վերջին օրն անցավ լարված մթնոլորտում՝ կապված 2004-ին հայ սպա Գուրգեն Մարգարյանին Բուդապեշտում դաժանաբար (շակալի պես) սպանած Ռամիլ Սաֆարովի պատճառով, ով Ադրբեջանի ու Հունգարիայի կառավարությունների «գործարքի» հետեւանքով տեղափոխվեց Բաքու եւ անմիջապես Ադրբեջանի նախագահ Ալիեւի կողմից ներում ստացավ: Հիմա, երբ ողջ ֆեյսբուքահայությունն ու թվիթերահայությունը ջղայնությունից չգիտի ինչ անի, եւ տարբեր հարթակներում քննարկում, քննադատում ու քֆրտում է Հունգարիայի, Ադրբեջանի կառավարության տարբեր պերսոնաժներին ու հատկապես անասուն մարդասպանին, ժամանակը շատ հանգիստ առաջ է ընթանում, եւ հիմա աչք գցելով օրացույցին՝ տեսնում ենք, որ արդեն Սեպտեմբերի 1-ն է՝ գիտության եւ կրթության միջազգային օրը:

Հիմա կիսվեմ ձեզ հետ, թե ինչի եմ ես կապում այս 2 իրադարձություններն իրար հետ: Այդ խառը քննարկումների մեջ, ես պատահմամբ ընկա ազերիների «կուպե», որտեղ փորձեցի հասկանալ, թե ինչի են իրենք այդքան ուրախ քնած մարդուն կացնահարած իրենց հայրենակցի ներման համար եւ ինչի են համարում հերոս, չէ որ դա իրականում թույլ մարդու արարք է: Եւ ստացա մի շատ կարճ ու կոնկրետ պատասխան… «Սաֆարովն ապրել է Ղարաբաղում, իսկ հայերն այն օկուպացրել են, վնասել են իր ընտանիքին, ինքն էլ վրեժ է լուծել»:

Այստեղից մի պարզ հետեւություն, որ ամեն ինչի հիմքում ընկած է այն, թե մեզ ինչ են սովորեցնում՝ սկսած ընտանիքներից, շարունակված դպրոցներով ու ԲՈՒՀերով: Այսօր փոքրիկները առաջին անգամ ոտք են դնելու դպրոց՝ գիր ու գրականություն, թվաբանություն սովորելու, հետագայում նաեւ պատմություն: Եւ այդ երեխաների ապագա հայացքները կախված կլինեն նրանից, թե ինչ պատմություն նրանք կսերտեն դպրոցներում, ինչպիսի պրոպագանդայի տակ կընկնեն: Ամեն ինչի հիմքում հենց ուսումն է ընկած: Սաֆարովն ու նրա հետ միասին հարյուր հազարավոր ադրբեջանցիներ մանուկ հասակից սովորել ու սովորում են, որ հայերը խլել են իրենցից իրենց տարածքները, քշել են իրենց ընտանիքներին, սպանել են երեխաներին, բռնաբարել կանանց ու տենց շարունակ, իսկ այդ մարդկանց ուրիշ ինչ է մնում, եթե ոչ ատելությամբ լցվել մեր նկատմամբ ու ցանկացած հարմար պահի վնասելու մեզնից մեկին:

Ու համարյա անհնար է նրանց բացատրել, որ դա ամենեւին այդպես չէ: Դա ինձ ասաց հենց ազերիներից մեկը, ում հետ ես մտել էի անիմաստ վիճաբանության մեջ: «Քո ուզածն ինչ ա՞ ուզում ես ինջ հակառակը համոզե՞ս, չի ստացվի, նույնն էլ չեմ կարա անեմ ես քո պարագայում, Սաֆարովը մեզ համար հերոս է, ձեզ համար թշնամի, դա էդպես էլ լինելու  է…»

Դրա համար կոչ եմ անում այն մարդկանց ,ովքեր ուղղակիորեն , կամ անուղղակիորեն կապ ունեն երեխաներին կրթելու ու դաստիարակելու հետ. – «Ձեզնից ու մեզնից է կախված, թե մեր սերունդը հերոս կմեծանա, թե էլ չասեմ»: Եկեք այս հարցին շատ լուրջ նայենք: Ադրբեջանցիների թունավոր պրոպագանդան ծնում է Սաֆարովներ, բերե՛ք թույլ չտանք, որ մեզ մոտ էլ լինեն նման դեպքեր: Ատելութան ու անհանդուրժողականության մթնոլորտում կրթված մարդիկ հաստատ հետագայում կդառնան Սաֆարովներ: Սովորեցնենք նրանց ճանաչել թշնամուն ու բարեկամին, բայց նաեւ սովորեցնենք նրանց դեմ ճիշտ պայքար մղել…

Մի խոսքով, բարի ու խաղաղ ուսումնական տարի եմ ցանկանում բոլորին… Այս ամենը շատ մուխաննաթ խաղ ու փորձություն է մեր երկրի համար, որը պետք ա մենք խելքով անցնենք ու հաղթենք, այլ ոչ թե էմոցիաներով, կամ էլ եսիմ ինչով:

Այսօր Սաֆարովը դրսում է, անպատիժ է, բայց մեկ ա, մենք գիտենք, թե նա ով է, ու ադրբեջանական կառավարությունը էլ ավելի գցեց իր առանց այդ էլ ոչ բարի համբավը միջազգային հանրության առջեւ՝ հերոսացնելով փսիխ մարդասպանին: Վաղ թե ուշ նա կստանա իր արժանի պատիժը, ինչպես ժամանակին ստացան Թալեաթն ու մնացած անասունները: Աշխարհում անպատիժ մարդ չկա, բոլորն էլ մի օր կրում են իրենց պատիժը: Մեզ մնում է միայն լինել ուշադիր ու զինվել գիտելիքով ու խելքով:

Բարի գիշեր


Fatal error: Uncaught Exception: 190: Error validating application. Application has been deleted. (190) thrown in /homepages/25/d390086818/htdocs/micstentus/wp-content/plugins/seo-facebook-comments/facebook/base_facebook.php on line 1044