«Սրճազրույց»

 «Սուրճի սեղան» ակումբը ողջունում է Ձեզ․․․

Սկսում եմ մի նոր ֆորմատի գրառումների շարք, որի նկատմամբ անտարբեր չի գրեթե և ոչ մեկը։ Հայերը սիրում են հարևանություն անել. Դա շատ հաճախ արտացոլվում է ամենօրյա սուրճի սեղանների շուրջ ծավալված զրույցներով, որտեղ քննարկվում են ընտանեական մանր-մունր խնդիրներից մինչև միջազգային մասշտաբի հիմնախնդիրներ։ Այս ակումբը անտարբեր չի մնում այդ զրույցների հանդեպ և փորձում է յուրովի լուսաբանել այդ հետաքրքրաշարժ զրույցները․․․

Coffee break and the whole World is under discussions․

[Զանգ հարևանուհուն]

-Բարև՛ , այ տնաշե՛ն, էս ու՞ր ես կորել, որ չզանգեմ, չես էլ հիշի որ հարևան ունես։

-Վաաաաաաայ՜ , աղջի ջան գլուխս խառն ա , չեմ հասցնում ոչ մի բան․․․․ ինչ՜ լավ ա զանգեցիր, ես էլ հենց նոր  քո մասին էի մտածում։

-Դե իջի՛ մեր տուն,կոֆեն դնում եմ, իջի մի քիչ խոսանք, հազիվ երեխեքը տանը չեն։

-Եղավ, էսա մի երկու շոր կա, փռեմ ու գալիս եմ․․․

[Մի քանի րոպե անց, հարևանուհու տանը]

-Ասում ես էդ ինչի՞ ա գլուխդ խառը։

-ԷԷԷԷԷԷԷԷ՜ եսիմ է, էս երեխեքի պարապմունքները արդեն մաշեցին ինձ, ամբողջ օրը վազ ու վազի մեջ եմ․

-Վաաայ՜ , էլ մի ասա, ես որ պատկերացնում եմ , ջանս մի տեսակ ա եղնում, ես չեմ դիմանա․ հալալ ա քո նեռվերին․․․

-Ասում ես ու թողնու՞մ, մարդս էլ առավոտ շուտ գնում ա գործի , գիշերը նոր գալիս ա․ սաղ իմ վրայա ու հլը մի բան էլ ամեն ինչի համար ես եմ պատասխան տալիս։

-Օ՛ֆ, չգիտեմ է՜, սա կյանք չի, որ մենք ենք ապրում, էս խեղջ երեխեքի գլուխը ինչ ասես բերեցին, հիմա էլ 12 տարի են սարքել դպրոցը․․

-Հա՛ , իրո՛ք , էս երեխեքին սարքել են փորձարկումների առարկա։

-Հմմմ, բա որոշե՞լ են, թե որտեղ են ընդունվելու երեխեքդ։

-Դե Սերոժս իրավաբանակ ա ուզում, Անժելաս էլ կպել ա , թե անգլիական եմ տալու։

-Օֆ, ես էդ անգլերենը չսիրեցի հեչ․․․

-Ես էլ չեմ սիրում , բայց դե, որ ուզում ա, ես ինչ անեմ․․․

[Ու կտրուկ թեման փոխվում է]

-Բա իմացաաաաաաաաաա՞ր, էն Արտակի աղջկան են փախցրել։

-Վույ աղջի ջա՜ն, իիիիիիիիի՜նչ ես խոսում, ոնց՞, երբ՞, ով՞․․․

-Բաաաա՜, իրա կուրսից մի տղայա․ ասում են՝ եկել են ուզելու, սրանք էլ չեն տվել, ինքն էլ փախցրելա։

-Բա հետո՞

-Դե էլ ինչ հետո, գնացել էն եքա կռիվ-ղալմաղալ են սարքել, վերցրել ու հետ են բերել․․․

-Այ քեզ բաաաաաաա՜ն, չեմ իմացել։

-Աղջի՛,  մի հատ իջի լուսիններից․ կողքդ սենց բաներ են եղնում, դու էլ՝ բանից բեխաբար․․․

-Օօօօօօօօօօ՜ֆ , ինչ ուզում են անեն, ես որ ասում էի մի քիչ ուշադիր եղեք, չէին լսում, դե թո՛ղ տուժվեն․

-Ճիշտ ես , թող դաս եղնի իրանց․․․

[ՈՒ տենց մի ժամաչափ ինքնամոռաց զրուցում էին , մինչև որ հյուր եկած հարևանուհին ավանդական ոճով ընդհատեց զրույցը]

-Վաաա՜յ աղջի ջան, էս ինչ երկար նստեցի, էսա Սերոժս կգա պարապմունքից, իսկ ես հլա ուտելու բան չեմ սարքել։

-Հաաաաաա՜, գնա ազիզ, ես էլ տենամ ինչ եմ սարքում։ Արդեն հոգնել եմ էս եփել – թափելուց․․․

-Բա ես ինչ ձև եմ հոգնել․․․ Դե լավ, ես թռա, ոնց որ եկավ արդեն, առայժմ․․

-Հաաաա՜, աղջի՛, շուտ շուտ երևա՛ , սաղ օրը մենակ-մենակ նստած եմ

-Եղավ, «Պակա»

[Շարունակելի․․․]


Fatal error: Uncaught Exception: 190: Error validating application. Application has been deleted. (190) thrown in /homepages/25/d390086818/htdocs/micstentus/wp-content/plugins/seo-facebook-comments/facebook/base_facebook.php on line 1044